Privacy Friendly

Weblog

Uit onderzoek in het Verenigd Koninkrijk blijkt dat in meer dan vier op de vijf gevallen de gezichtsherkenning van de politie melding maakt van een onschuldig persoon. De Britse politie stelt echter dat er slechts in 0,1 procent van de gevallen een fout wordt gemaakt.

Het verschil in de foutmarges zit hem in het verschil in waar men belang bij heeft. Stel, uit 5000 mensen selecteert het systeem 5 mensen en een daarvan is de daadwerkelijk gezochte persoon. Je kan stellen dat 4 van de 5 personen onterecht als verdachte zijn aangemerkt, dus het systeem had het in 80% van de gevallen fout. Je kan ook zeggen, in 4 van de 1000 gevallen ging het mis, dus in (afgerond) 0.1% van de gevallen had het systeem het fout.

Het hangt dus af van waar je belang ligt. Kijk je vanuit de rechten en vrijheden van mensen, dan kijk je naar de onschuldige mensen die benadeelt zijn en kom je dus op die 80% uit. Kijk je naar de technische efficiëntie van het systeem, dan zie je ook de mensen die je terecht niet als verdacht hebt aangemerkt en dan kom je op die 0.1%. Ik denk dat het juiste antwoord vooral moet afhangen van hoe omgegaan wordt met die 4 onschuldige. Eerst oppakken en dan nader onderzoek of eerst nader onderzoek en dan alleen de juiste persoon oppakken?