Privacy Friendly

Weblog

Uit onderzoek in het Verenigd Koninkrijk blijkt dat in meer dan vier op de vijf gevallen de gezichtsherkenning van de politie melding maakt van een onschuldig persoon. De Britse politie stelt echter dat er slechts in 0,1 procent van de gevallen een fout wordt gemaakt.

Het verschil in de foutmarges zit hem in het verschil in waar men belang bij heeft. Stel, uit 5000 mensen selecteert het systeem 5 mensen en een daarvan is de daadwerkelijk gezochte persoon. Je kan stellen dat 4 van de 5 personen onterecht als verdachte zijn aangemerkt, dus het systeem had het in 80% van de gevallen fout. Je kan ook zeggen, in 4 van de 1000 gevallen ging het mis, dus in (afgerond) 0.1% van de gevallen had het systeem het fout.

Het hangt dus af van waar je belang ligt. Kijk je vanuit de rechten en vrijheden van mensen, dan kijk je naar de onschuldige mensen die benadeelt zijn en kom je dus op die 80% uit. Kijk je naar de technische efficiëntie van het systeem, dan zie je ook de mensen die je terecht niet als verdacht hebt aangemerkt en dan kom je op die 0.1%. Ik denk dat het juiste antwoord vooral moet afhangen van hoe omgegaan wordt met die 4 onschuldige. Eerst oppakken en dan nader onderzoek of eerst nader onderzoek en dan alleen de juiste persoon oppakken?

Minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid wil dat mensen die geen verdachte zijn in bepaalde gevallen kunnen worden verplicht om dna af te staan voor een dna-onderzoek. Daarnaast moet het makkelijker worden om dna van verdachten af te nemen, ook al zijn die nog niet veroordeeld.

Dit is een typisch voorbeeld van wat ik bedoel met 'waar ligt de grens?'. Keer op keer blijkt dat er geen natuurlijke rem is op het verzamelen en gebruiken van persoonsgegevens. Zeker in het geval van opsporing worden zowel bestaande wetgeving en verdragen en ethische bezwaren gewoon opzij gezet.

An Australian worker won a landmark privacy case against his employer after he was fired for refusing to use a fingerprint scanner.

De AVG zou je in zo'n geval steunen door middel van artikel 7 lid 4.

Bij de beoordeling van de vraag of de toestemming vrijelijk kan worden gegeven, wordt onder meer ten sterkste rekening gehouden met de vraag of voor de uitvoering van een overeenkomst, met inbegrip van een dienstenovereenkomst, toestemming vereist is voor een verwerking van persoonsgegevens die niet noodzakelijk is voor de uitvoering van die overeenkomst.

De Autoriteit Persoonsgegevens krijgt 3,4 miljoen euro extra van de overheid. Daarmee kan de privacytoezichthouder zich het komende jaar beter richten op handhaving van de AVG, de Europese privacywet.

Terecht. Punt.

De Eerste Kamer is dinsdag akkoord gegaan met het wetsvoorstel dat luchtvaartmaatschappijen verplicht om passagiersgegevens aan de overheid te verstrekken. Het wetsvoorstel zorgt ervoor dat gegevens van vliegtuigpassagiers met vertrek of aankomst in Nederland 5 jaar lang worden bewaard in een database van de op te richten eenheid Passagiersinformatie Nederland (Pi-NL).

Tja, want vliegtuigpassagiers zijn allemaal natuurlijk hardstikke gevaarlijk...